บทที่ 2 เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง

บทที่ 2

เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง

ประวัติของโครงการ

            เมื่อวันที่ 21  มกราคม  2545 เวลา 12.20 น.  สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนิน บริเวณ ดอยดำลุ่มน้ำแม่หาด เพื่อการวิจัยพื้นที่โครงการ “ บ้านเล็กในป่าใหญ่” ขึ้นโดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ แม่ทับที่ภาค 3 ข้าราชการสังกัดกรมป่าไม้ และสังกัดอื่นๆเฝ้ารับเสด็จ พลตรีนคร ศรีเพ็ชรพันธ์ ผู้บัญชาการกองกำลังผาเมือง กราบบังคมทูลรายงานสถาณการชายแดนไทย-พม่า

            นายปฏิสันถาร โรจนกุล หัวหน้าหน่วยจัดการต้นน้ำแม่หาดกราบบังคมทูลรายงานเกี่ยวกับ สภาพพื้นที่ และการจัดการต้นน้ำของหน่วยงาน นายเกียรติศักดิ์  สุขวัฒน์ ผู้อำนวยการสำนักงานกิจกรรมพิเศษกรมชลปทาน กราบทูลถวายรายงานเกี่ยวกับการจัดหาน้ำสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงมีกระแสพระราชดำรัสเกี่ยวกับโครงการ “บ้านเล็กในป่าใหญ่” ที่จะจัดตั้งขึ้นความว่า พระองค์เป็นห่วงสถานการชายแดนไทย - พม่า บริเวณดอยดำที่ยังไม่มีคนเข้าไปอยู่อาศัย ทำให้มีความสะดวกต่อการเข้าออกของคนต่างด้าว และเป็นเส้นทางลำเลียงยาเสพติด รวมทั้งสิ่งที่ผิดกฎหมายต่างๆซึ่งมีผลกระทบต่อความมั่นคงและความสงบสุขของประชาชน จึงมีพระราชดำริที่จะจัดตั้งหมู่บ้านในที่ชื่อ “โครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่” ขึ้น โดยให้ชาวบ้านในโครงการ มีหน้าที่ดูแลป่าและบริเวณนี้และไกล้เคียง พร้อมทั้งเป็นเส้นตะเข็บชายแดนด้วย  

               วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2545 อธิบดีกรมป่าไม้ได้เรียกประชุมเจ้าหน้าที่ๆเกี่ยวข้อง เพื่อการเร่งรัดการดำเนินการโครงการ “ บ้านเล็กในป่าใหญ่ดอยดำ ตามพระราชดำริ ” โดยฝ่ายสำนักกรมป่าไม้เขตเชียงใหม่ (สำนักบริหารจัดการในพื้นที่ป่าอนุรักษ์ในปัจจุบัน) ผู้อำนวยการโครงการขออนุญาตใช้พื้นที่ต่อสำนักงานป่าไม้เขตเชียงใหม่ ได้มีหนังสือจากสำนักงานเขตเชียงใหม่ ด่วนที่สุด ที่ กษ.0723.7/ 1893 ลงวันที่ 17 มิถุนายน 2545 ให้ใช้พื้นที่ลุ่มน้ำแม่หาดทั้งหมด 16,850 ไร่ เป็นพื้นที่ดำเนินการโครงการฯ พร้อมทั้งยังขออนุญาตแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานและต่อมากรมป่าไม้ออกคำสั่งกรมป่าไม้ที่ 1961/2545 ลงวันที่ 23 กันยายน 2545 เรื่องแต่งตั้งคณะทำงานโครงการให้คนอยู่กับป่าอย่างยั่งยืนในลักษณะ “ โครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ ตามพระราชดำริ”

              ราวปีพุทธศักราช 2507 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงใช้เวลาในช่วงฤดูหนาว เสด็จแปรพระราชฐานไป จังหวัดเชียงใหม่ ทอดพระเนตรชีวิตของชาวบ้านบนดอยชาวไทยภูเขาในภาคเหนือประกอบอาชีพปลูกข้าวเพื่อบริโภคควบคู่กับการปลูกฝิ่น ซึ่งสร้างปัญหาการทำลายป่าไม้จากการทำไร่เลื่อนลอย และที่สำคัญคือปัญหายาเสพติดที่แพร่หลายจากชุมชนชนบทไปสู่เมืองและกลายเป็นปัญหาที่สำคัญของประเทศในยุคนั้น   จากพระราชดำริที่ว่า “ถ้าจะให้ชาวเขาเลิกปลูกฝิ่นก็ต้องหาพืชอื่นที่ขายได้ราคาดีกว่า และมีความเหมาะสมจะปลูกในที่สูง มาให้ชาวเขาปลูกทดแทน” จึงเป็นที่มาในการริเริ่ม “โครงการหลวงพระบรมราชานุเคราะห์ชาวเขา” ในปี 2512 โดยทรงมอบหมายให้ หม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี เป็นประธานอำนวยการโครงการหลวงฯ การดำเนินการในระยะแรกของโครงการหลวงฯ นั้นได้รับความร่วมมือจากหลายหน่วยงาน โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งให้ความช่วยเหลือในเรื่องการศึกษาวิจัยหาพืชที่เหมาะสมต่อสภาพอากาศในพื้นที่ นอกจากนั้น ยังมีหน่วยงานราชการอื่นๆ อีกหลายแห่ง    ที่เต็มใจเข้ามาร่วมถวายงานอย่างไม่ย่อท้อ รวมถึงความร่วมมือจากต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ที่ให้เงินสนับสนุนโครงการหลวงฯ ตั้งแต่ปี 2516 จนถึงปัจจุบัน

บทที่1 บทนำ

บทที่ 1    บทนำ

ความเป็นมาและความสำคัญ

ราวปีพุทธศักราช 2507 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงใช้เวลาใช่วงฤดูหนาว เสด็จแปรพระราชฐานไป จังหวัดเชียงใหม่ ทอดพระเนตรชีวิตของชาวบ้านบนดอยชาวไทยภูเขาในภาคเหนือประกอบอาชีพปลูกข้าวเพื่อบริโภคควบคู่กับการปลูกฝิ่น ซึ่งสร้างปัญหาการทำลายป่าไม้จากการทำไร่เลื่อนลอย และที่สำคัญคือปัญหายาเสพติดที่แพร่หลายจากชุมชนชนบทไปสู่เมืองและกลายเป็นปัญหาที่สำคัญของประเทศในยุคนั้น จากพระราชดำริที่ว่า “ถ้าจะให้ชาวเขาเลิกปลูกฝิ่นก็ต้องหาพืชอื่นที่ขายได้ราคาดีกว่า และมีความเหมาะสมจะปลูกในที่สูง มาให้ชาวเขาปลูกทดแทน” จึงเป็นที่มาในการริเริ่ม “โครงการหลวงพระบรมราชานุเคราะห์ชาวเขา” ในปี 2512 โดยทรงมอบหมายให้ หม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี เป็นประธานอำนวยการโครงการหลวงฯ การดำเนินการในระยะแรกของโครงการหลวงฯ นั้นได้รับความร่วมมือจากหลายหน่วยงาน โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งให้ความช่วยเหลือในเรื่องการศึกษาวิจัยหาพืชที่เหมาะสมต่อสภาพอากาศในพื้นที่ นอกจากนั้น ยังมีหน่วยงานราชการอื่นๆ อีกหลายแห่ง ที่เต็มใจเข้ามาร่วมถวายงานอย่างไม่ย่อท้อ รวมถึงความร่วมมือจากต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ที่ให้เงินสนับสนุนโครงการหลวงฯ ตั้งแต่ปี 2516 จนถึงปัจจุบัน

ทางคณะผู้จัดทำจึงมีความเห็นว่าโครงการนี้เป็นโครงการที่น่าศึกษาจึงลงมติว่าจะนำโครงการหลวงดอยคำนี้มาวิจัย

วัตถุประสงค์

                1. เพื่อทราบประวัติความเป็นมาของโครงการหลวงดอยคํา

                2. เพื่อศึกษาทัศนคติของประชาชนในตำบล ท่าพี่เลี้ยงเกี่ยวกับโครงการหลวงดอยคำ

สมมติฐาน

                1. โครงการหลวงดอยคำเกิดจากพระราชดำริของในหลวงเพื่อความเป็นอยู่และการดำรงชีวิต   ที่ดีขึ้นของชาวเขา

                2. ประชาชนส่วนใหญ่มีทัศนคติที่ดีต่อโครงการหลวงดอยคำ

ตัวแปรต้น    การศึกษาข้อมูลโครงการหลงดอยคำ

ตัวแปรตาม  1. ผลจากการศึกษาโครงการหลงดอยคำ

          2. ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อโครงการหลวงดอยคำ

ขอบเขตของการวิจัย

ในการศึกษาเรื่องการโครงการหลวงดอยคำในจังหวัดสุพรรณบุรี

1. ประชากร ประชาชนในตำบลท่าพี่เลี้ยงในจังหวัดสุพรรณบุรี

2. กลุ่มตัวอย่าง แบบสอบถามจากประชาชนในตำบลท่าพี่เลี้ยงจังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 50 คน

3. ระยะเวลาภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2555   ตั้งแต่วันที่  25 ตุลาคม 2555 ถึง วันที่  31  ธันวาคม  2555

                                                               นิยามศัพท์เฉพาะ

 1. ชาวเขา หมายถึง ชนกลุ่มน้อยซึ่งตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนอยู่ในอาณาบริเวณพื้นที่ที่เป็นเทือกเขา สูงไม่เกินหนึ่งหมื่นฟุตจากระดับน้ำทะเล มีขนบธรรมเนียม ประเพณี ภาษาพูด ความเชื่อ อาชีพและอุปนิสัยใจคอคล้ายคลึงกัน มีการปกครองร่วมกัน แต่แตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัดจากประชากรเจ้าของประเทศในด้านชาติพันธ์ ขนบธรรมเนียมประเพณีและภาษาพูด และมีความเชื่อเรื่องภูตผีปีศาจ

2. ฝิ่น เป็นพืชไม้ล้มลุก มีการลักลอบปลูกบนพื้นที่สูง เหนือกว่าระดับน้ำทะเล 800 ฟุต และมี อากาศหนาวเย็น ฝิ่นมีลำต้นสูงประมาณ 2 – 4 ฟุต ดอกฝิ่นจะมีสีขาว สีแดง สีม่วง และสีม่วง แดงยางแห้งที่ได้จากการกรีดผลของต้นฝิ่น. ตำราสรรพคุณยาไทยว่า ฝิ่นมีรสเบื่อเมา มี สรรพคุณแก้บิดเรื้อรัง แก้ลงแดง แก้ปวด น้ำมูกไหล ปวดหัว เหงื่อออกมาก เบื่ออาหาร

3. ระบบไอน้ำ หมายถึง  หลักการทำงานคือไอน้ำผลิตจากหม้อไปน้ำแล้วถูกส่ง  ไปยังอุปกรณ์ที่ใช้ไอน้ำผ่านท่อส่งจ่ายไอน้ำ ไอน้ำจะสูญเสียความร้อนไปสู่อากาศรอบๆ ท่อทำให้ไอน้ำบางส่วนเปลี่ยนสถานะกลายเป็นน้ำร้อน

4. การทำไร่เลื่อนลอย หมายถึง การย้ายที่ปลูกพืชไปเรื่อย ๆ หลังจากที่ดินขาดความอุดมสมบูรณ์หรือมีวัชพืชเกิดขึ้นมาก การหักร้างถางพงจึงเป็นการทำลายป่าไปในที่สุด

5.ดอยคำ  หมายถึง ชาวเขา การเกษตรกรรมแบบดั้งเดิมก็ได้เปลี่ยนมาสู่เกษตรแผนใหม่ซึ่งมีมูลค่ามหาศาล พื้นที่เหล่านี้จึงได้ถูกเรียกว่า

6.แยมผลไม้ หมายถึง เป็นอาหารหวานประเภทหนึ่งใช้ทานกับขนมปัง มีลักษณะคล้ายเยลลี่แต่ไม่จับตัวเป็นก้อน โดยมีวิธีการผลิตคือนำผลไม้ที่จะทำเป็นแยมมาต้มกับน้ำและน้ำตาล ในอุณหภูมิร้อน

ประโยชน์ของการวิจัย

            1. ได้รู้ประวัติความเป็นมาของโครงการหลวงดอยคำ

            2. ได้รู้ทัศนคติของประชาชนตำบลท่าพี่เลี้ยงในจังหวัดสุพรรณบุรีต่อโครงการหลวงดอยคำ

บทคัดย่อ

หัวเรื่อง  งานวิจัยเชิงสำรวจ

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่  5

ปีการศึกษา  2555

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์   กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ประชาชนในตำบลท่าพี่เลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรี

 จำนวน  50  คน  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ  แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าร้อยละ

              ผลการวิจัยพบว่าประชาชนในตำบลท่าพี่เลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรีมีความคิดเห็นต่อโครงการหลวงดอยคำ ดังนี้

1. เพศ : ผู้ตอบการประเมินจากกลุ่มตัวอย่าง แบ่งตามเพศดังนี้เพศชาย จำนวน  25 คน   คิดเป็นร้อยละ  50  เพศหญิงจำนวน 25  คน คิดเป็นร้อยละ  50

2. อายุ : ผู้ตอบแบบประเมินจากกลุ่มตัวอย่างแบ่งออกตามอายุดังนี้ ช่วงอายุ 12 - 20ปี จำนวน 25 คน คิดเป็นร้อยละ50 ช่วงอายุ  21 – 30 ปี  จำนวน  10 คน คิดเป็นร้อยละ 20  ช่วงอายุ  31 – 50 ปี จำนวน 10 คน คิดเป็นร้อยละ 20  ช่วงอายุ 60ปีขึ้นไป  จำนวน  5  คน  คิดเป็นร้อยละ  21.875 

3. ระดับการศึกษา : ผู้ตอบแบบประเมินจากกลุ่มตัวอย่าง แบ่งออกเป็น ระดับประถมศึกษา  จำนวน  15 คน  คิดเป็นร้อยละ 26  มัธยมศึกษา จำนวน 20 คนคิดเป็นร้อยละ  40 ระดับปริญญาตรี  จำนวน  15 คน คิดเป็น  30  อื่นๆ 2 คน คิดเป็นร้อยละ  4

4. อาชีพ : ผู้ตอบแบบประเมินจากกลุ่มตัวอย่าง แบ่งออกเป็น  นักเรียน  จำนวน 20 คน คิดเป็นร้อยละ 40  นักศึกษา  จำนวน  10 คน  คิดเป็นร้อยละ  20  นักธุรกิจ  จำนวน  3 คนคิดเป็นร้อยละ 6 เกษตรกร จำนวน  5 คน คิดเป็นร้อยละ  10  แม่บ้าน จำนวน 5 คน คิดเป็นร้อยละ 10 อื่นๆ จำนวน 7 คน  คิดเป็นร้อยละ  14

                   ส่วนระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับโครงการหลวงดอยคำตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีดังนี้

1.โครงการหลวงดอยคำมีประโยชน์ต่อประชาชน  เฉลี่ยประมาณ 76 อยู่ในระดับมากที่สุด

2.ผลิตภัณฑ์ดอยคำเป็นที่รู้จักแพร่ เฉลี่ยประมาณ 50 อยู่ในระดับมากที่สุด

3.โครงการหลวงดอยคำช่วยลดการปลูกฝิ่นของชาวเขา เฉลี่ยประมาณ 70 อยู่ในระดับมากที่สุด

4.โครงการหลวงดอยคำสอดคล้องกับหลักปรัชญาเศรษฐกิจ เฉลี่ยประมาณ 80 อยู่ในระดับมากที่สุด

5.ผลิตภัณฑ์ดอยคำมีประโยชน์ต่อร่างกาย เฉลี่ยประมาณ  52 อยู่ในระดับมากที่สุด

6.ชาวเขามีความพึงพอใจกับโครงการ  เฉลี่ยประมาณ  60  อยู่ในระดับมากที่สุด

7.ผลิตภัณฑ์ดอยคำทำให้ชาวเขาเรียนรู้จากประสบการณ์ปลูกพืชผัก เฉลี่ยประมาณ  48  อยู่ในระดับมาก

8.ถ้าไม่มีผลิตภัณฑ์ดอยคำชาวเขาจะลำบาก เฉลี่ยประมาณ 40 อยู่ในระดับมาก

9.ผลิตภัณฑ์ดอยคำทำรายได้ให้ชาวเขา เฉลี่ยประมาณ 38 อยู่ในระดับปานกลาง

10.โครงการหลวงดอยคำของในหลวงเป็นสิ่งที่ดี เฉลี่ยประมาณ  96   อยู่ในระดับมากที่สุด